Eeuwige trouw

Bert Stoop – 23 januari 2016

Iedereen kent het liedje van Meatloaf “Paradise by the dashboardlight”. Wanneer op een dansfeest dit nummer gedraaid wordt, springt iedereen op de dansvloer om vervolgens wat ongemakkelijk te bewegen want het is eigenlijk meer theatraal dan swingend. Toch wordt het hogelijk gewaardeerd, al jaren in de voorste gelederen van de top 2000. Een deel van de verklaring ligt er in dat door Meatloaf alles zo over the top wordt geacteerd dat je hem zijn schijnvertoning gemakkelijk vergeeft.

Meatloaf werd bekend door de videoclip, waarin de herinnering wordt opgehaald aan een vrijpartij in de auto. Er wordt niets getoond maar alles wordt aan de fantasie overgelaten. Meatloaf (vertaling ‘gehaktbrood’) presenteert zich alsof hij heel sexy was. De zangpartij op de lp werd ingezongen door Ellen Foley maar in de video geplaybackt door Karla DeVito. De lyrics bevatten een verslag van een baseball wedstrijd waarin de speler honk (zoenen) voor honk (borsten) vordering maakt. “Holy cow I think he is going to make it”. Niet alle tieners zullen direct denken aan het geworstel van een jongen en meisje om wel of niet te gaan tot het uiterste honk. “We gonna go all the way tonight”. Zij wil wel, maar vraagt hem voor eeuwig van haar te houden en voor altijd met haar verbonden te zijn. “Before we go any further, will you love for ever”? Hij is zo opgewonden dat hij het niet langer kan inhouden. “Glowing like the metal on the edge of a knife”. Hij schreeuwt zijn belofte uit, waarna hij voor eeuwig spijt heeft van zijn belofte. “So now I am praying for the end of time to arrive”. Zo veel verbondenheid was de vrijpartij nu ook weer niet waard. In de slotscenes viert Karla onschuldig haar overwinning: ze heeft hem maar mooi voor eeuwig te pakken gekregen.

Vrijwel alles in de video is fake, een cliché en een leugen maar who cares? Want in de praktijk wordt de romantische soep niet zo heet gegeten.

We verbinden ons van tijd tot tijd maar niet voor eeuwig. Zo is het ook om je verbonden te voelen met jezelf of met een ander. Bestaat er wel een zelf waarmee je kunt verbinden en hoe duurzaam is die afspraak, relatie, verkering met die ander? Is het niet veel meer levenskunst om te weten wanneer wel en wanneer niet te verbinden?

Hoe daarmee om te gaan zodat je je niet verloren voelt wanneer je het spel aangaat van verbinden en loslaten, daarover gaat de workshop “met jezelf verbonden voelen”; voor het inschatten van het verschil tussen echt en gespeeld verbonden voelen. “I never break my promise”. O.K., maar kan je iets verbreken wanneer het niet echt verbonden is?

Geschreven door Bert Stoop, Psycholoog

Delen:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

Meer blogs

Knuffelen conform maatregelen, 

21-01-2021 Door: Piet van Stuiven Afgelopen week heeft het (inmiddels demissionaire) kabinet aangekondigd dat de lockdown weer verlengd wordt tot 9 februari. Iets wat voor

Burn-out door thuiswerken

Door: Cecile Knook Sinds de huidige protocollen ten aanzien van COVID-19, beginnen de cijfers van burn-out door thuiswerk, schrikbarend op te lopen. Helemaal wanneer de

Als liefde pijn doet

4 juni 2020 – Mona Liza Verseijden De liefde… we kunnen niet zonder, hoewel de liefde soms zoveel pijn doet, dat je eigenlijk geen andere

Charlie Chaplin en de Liefde

Op het moment dat ik van mezelf begon te houden,begreep ik dat ik steeds weer en bij iedere gelegenheid,op het juiste moment en de juiste